×

منوی سایت آرمان کرمان

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

تقابل اومانسیم و معنویت از رنسانس تا  کرونا

در ماه های اخیر و بعد از گسترش و اشاعه  ویروس کرونا  در اقصی نقاط جهان به ویژه در کشورهایی که خود را  سردمدار و صاحب تکنولوژی های پساانقلاب صنعتی می پنداشتند که با گذر از بیماری های واگیری همچون وبا، طاعون، آبله، سرخک و … که هر کدام نشانه ای از نشانه های  رسیدن به تمدن مدرن و اومانیستی بشر بودند به ثبات رسیده اند را دوباره با یک نگرانی مواجه کرده، و باز همان وحشت دیرینه انسان یعنی  تقابل با بیماری های ناشناخته و  ناتوانی نظام بهداشت جهانی بشر مدرن را به عینه نشان داد

 

به گزارش “راه آرمان” بعد از گذر اروپای مدرن از  دل قرون وسطی و بازگشت به تمدن یونان و روم (رنسانس ) که از نظرش عصر طلایی جهان بوده، انسان معنای قدسی و غیبی خود نسبت به طبیعت ، عالم و ادم را دستخوش تغییر می کند در نزد انسان جدا شده از تقیدها و آموزه های مسیحیت؛ عقل بشری منبع و ماخذ تمام اتفاقات و کش و قوس های جهان می شود و انسان مدرن که خود را تافته ای جدا بافته و در برابر دین می بیند مرکز عالم  را خود و بنیان تصمیماتش را عقل این جهانی می پندارد بهمین سان  در منظر این نگاه همه اتفاقات و امکانات دنیا صرفا خلاصه شده همین جهان ماده است و اگرآیین های دینی به طور کلی کنار گذاشته نمی شوند بدلیل تفسیر ماده انگارانه از آنهاست تا بتواند به انسان معاصر مشروعیت بخشد.

و اینگونه بود که رفته رفته از دل جوامع ای تماما مسیحی  تعالیم غیبی و متافیزیکی از جامعه رخت بربست و بشری زمام امور را در دست گرفت که خود را ابتدا و انتهای امور می دانست هر چند این نکته را نباید فراموش کرد که اگر اومانیسم  به معنای انسان مقدس در نظر گرفته شود نوعی تلقی دینی به بار می آید ، زیرا جوهر  درونی انسان جوهری است امیخته با روح باریتعالی که ظرفیت  اتصال به اسمان را دارد  ولیکن انسان جهان غرب به دلیل دگراندیشی متفاوت  تهی از جهان بینی غیبی   است به همین سان معنای انسان در این نگاه متفاوت از تلقی دینی به شمار می آید ، در این تلقی از انسان ها همه چیز باید در چنبره ادمی باشد و به همین  دلیل  دین ، اصول اخلاقی ، علم ( علم به ماهوی علم یعنی علم معنا دهنده به انسان و مرتبط با عالم غیب ) و از این دست مفاهیم انکار می شود  و تعالیم الهی وعناصر اسمانی در قالبی مادی تفسیرو بسط  داده می شوند.

با این تفاسیر باید این نکته را پذیرفت که در نگاه قدسی انسان در جهت الصاق آسمان به زمین گام بر می دارد و اصول و تعالیم دینی و اخلاقی در جهت گذر از جهان ماده به سمت عالمی غیر فیزیکال اند و انسان هبوط کرده درصدد این است که مجدد ارتباط خود را با عالم مافوق بشری برقرار کند درصورتی دگر سوی  نگاهی حاکم است که در خوشبینانه ترین حالت خواهان پیوند میان زمین و اسمان است اما در واقع می خواهد اسمان را به خدمت زمین در آورد.

 

در ماه های اخیر و بعد از گسترش و اشاعه  ویروس کرونا  در اقصی نقاط جهان به ویژه در کشورهایی که خود را  سردمدار و صاحب تکنولوژی های پساانقلاب صنعتی می پنداشتند که با گذر از بیماری های واگیری همچون وبا، طاعون، آبله، سرخک و … که هر کدام نشانه ای از نشانه های  رسیدن به تمدن مدرن و اومانیستی بشر بودند به ثبات رسیده اند را دوباره با یک نگرانی مواجه کرده، و باز همان وحشت دیرینه انسان یعنی  تقابل با بیماری های ناشناخته و  ناتوانی نظام بهداشت جهانی بشر مدرن را به عینه نشان داد و به انسان مدرن گرفتار شده در بند روزمرگی وبریده از افلاک آموخت که باید با بینشی عمیق و درکی نشات گرفته از تعقل خواهان این مسئله باشد که حقیقتا خود معرفت واقعی را کسب کند تا در نهایت امر به ظفرنائل آید .

حال با توجه به تفاسیر فوق و نگاه ابزاری نسبت به عالم و ادم این سوال اساسی پیش می اید که حقیقت نهفته در وجود ادمی که خواهان جدایی از قید و بند تقیدات دنیوی و مادی صرف است با چه روش ها ، ابزار و امکاناتی می تواند به این امر دست پیدا کند؟

 

 

محمد طالب محمودی

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false