سیل با همه ی خشمی که بر مناطق سیل دیده دارد اما همدلی و مهربانی را در این مناطق جوشان و فروزان تر کرد. فرق نمی کند که از مردمان همان مناطق باشی یا از سایر مناطق کشور برای کمک آمده باشی این همدلی است که بیش از گذشته نمایان است.

این روزها نگرانی از سیل در شهرهای غربی کشور ثانیه ها و لحظه ها را برایمان دلهره آور کرده است. نگرانی برای هموطنان عزیز کشور مان که اکنون گرفتار سیل هستند و یا هر لحظه ممکن است در معرض این بلا قرار بگیرند.

برخی از روستا ها و شهرها اکنون پس از گذران سیل خانه هایشان زیر گل و لای دفن شده است و اکنون با آسیب دیدن به خانه و کاشانه شان، نیازمند کمک و حمایت سایر هموطنان خود هستند. افرادی که همچون سایر مردم کشور قبل از عید خانه تکانی کردند و خانه هایشان را برای مهمانداری و میزبانی گرم آماده کرده بودند اما متاسفانه اکنون دست نیاز به سوی سایر هموطنان بلند کرده اند و به قول همان پیرمرد روستایی که می گفت: ما تا دیروز با عزت زندگی میکردیم به چشم گدا به ما نگاه نکنید.

صد البته که هیج یک از هموطنان چنین نگاهی به سیل زدگان نخواهند داشت.
سیل با همه ی خشمی که بر مناطق سیل دیده دارد اما همدلی و مهربانی را در این مناطق جوشان و فروزان تر کرد. فرق نمی کند که از مردمان همان مناطق باشی یا از سایر مناطق کشور برای کمک آمده باشی این همدلی است که بیش از گذشته نمایان است.

این روزها کمتر جوانی است که در مناطق سیل زده  بیکار باشد هر کس هر کاری از دستش بر می آید، دریغ نمی کند و از هر کس که با او صحبت کنی ، این حضورش را وظیفه انسانی اش عنوان می کند.

جوان هایی که به همراه نیروهای امدادی تا کمر در آب، نان و اغذیه به مردم می رسانند و بر منجلاب گل و لای پا می کوبند و ایستادگی را مشق و همدلی را سرلوحه می کنند. شما هم دیده اید، صحنه هایی از یاری و کمک را، لحظه های ایثار و عشق را، آنجا که مردی از تبار ارتش خود را نردبانی برای زنان سیل زده قرار می دهد تا آنها گام بر او نهاده و خود را نجات دهند ، آنجا که جوان بسیجی از خستگی های بی امان در کنار گل و لای خانه ای به خواب رفته است و آنجا که کودکی سهم غذای خود را به امدادگران تقدیم می کند و همه ی همدلی و همراهی هایی که این روزها بیش تر تکرار می شود.

البته در این میان جای خالی سلبریتی هایی که برای هر چشم آبی و مو طلایی پست می گذارند بیش از پیش خالی است، افرادی که خود را طلایه دار حقوق مردم می دانند اما اکنون روزه ی سکوت گرفته اند؛ شاید هم حضورشان در سیل، گل و لای را به پایشان می رساند و این در شان آنها نیست البته نیاز به حضورشان نیست کاش حداقل از همان راه دور در فضایی به دور از واقعیت، مجازا چیزی می گفتند تا بدانیم این ها آنطور هم که فکر می کنیم بی تفاوت نسیت به وضعیت مردم نیستند و گاهی هم برای مردمان سرزمینشان انگشتانشان را بر صفحه ی موبایلشان تکان می دهند.

یادداشت: زهره باقری

انتهای پیام/    

برچسب ها : , ,

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبری