آقا و مولایم امام زمان (عج) هدف از این پیاده روی رسیدن به ظهور شماست، آری بار دیگر امواج اقیانوس اربعین  برای رسیدن به ظهور منجی عالم به حرکت در آمد و این حرکت ها همچنان ادامه خواهد داشت تا زمان رسیدن ظهور و با تمام وجود می گویم “یا صاحب الزمان ، تک تک قدم هایم را نذر آمدنت می کنم”.

 

 

 

 

 

به گزارش شبکه اطلاع رسانی آرمان کرمان، ظهر نهم آبان ماه برای شرکت در راهپیمایی اربعین ۹۶ به طرف کربلای معلی حرکت کردیم، ظهر روز دهم به مرز شلمچه رسیدیم مسافران حرم حسینی فوج فوج خود را به مرز می رساندند.

 

 

 

 

بعد از گذشت از مرز ایران و رسیدن به مرز عراق هوا بسیار آلوده بود ولی با این همه این آلودگی هوا موجب نشد تا کاروان اربعین حسینی از حرکت باز ایستد. بعد از گرفتن اتوبوس به طرف حرم یار حرکت کردیم ، مدیر کاروان به دلیل شلوغی روز اربعین و امکان نرسیدن به حرم ابا عبدالله الحسین (ع) تصمیم گرفتیم که ابتدا به کربلا برویم در ابتدای راه به کاظمین به زیارت حرمین شریفین امام موسی کاظم (ع) و امام جواد (ع) رفتیم بعد از دو ساعت به طرف کربلا به راه افتادیم نیمه های شب به نزدیکی کربلا رسیدیم به علت ازدحام جمعیت و ترافیک اجازه ندادند که اتوبوس وارد شهر شود تمامی کاروان پیاده شدیم و مسافتی را پیاده روی کردیم تا به سرویس های ون رسیدیم و به علت دوری مسافت سه دستگاه ون گرفته و به طرف شهر به راه افتادیم صبح بود که کربلا رسیدیم بعد از اطراق در موکب جواد الائمه (ع) که متعلق به خود عراقی ها بود ساعتی استراحت نمودیم سپس با گذاشتن کوله هایمان در آنجا به طرف حرم حرکت کردیم مسافت حرم تا موکب حدود ۲۰ دقیقه طول می کشید رفت و برگشت ۴۰ دقیقه .

 

 

ولی این پیاده روی ها و مسافت هرگز باعث خستگی مسافران و زائران نمی شد، حتی برخی از زائران بودند که از این مسافت هم دورتر بودند، برخی حتی با کوله های خود به حرم می آمدند و با سپردن به امانات به زیارت می پرداختند.

 

 

بلاخره در تمامی زائران و مسافران شور و هیجانی وصف ناپذیر پیدا می کردی که حتی کسانی بودند که تازه از راه رسیده بودند با همان چهره خاک آلود و پای تاول زده با دیدن حرم سیدالشهدا (ع) لبخند بر لب داشتند و کسی حتی یک بار احساس نارضایتی نمی کرد.

 

 

لحظه به لحظه و حتی ساعت به ساعت به تعداد زائرین اضافه می شد و این رفت و آمدها به طرف حرم زیاد و زیادتر و شلوغ تر می شد.

 

 

با برنامه ریزی که خادمان عراقی برای رسیدن زائران به ضریح امام حسین (ع) طراحی کرده بودند همه زائران با نظم و ترتیب خاص و بدون کوچکترین ناراحتی می توانستند به زیارت بپردازند.

 

 

بعد از زیارت حرم ابا عبدالله الحسین (ع) به زیارت تل زینبیه که روبروی حرم قرار داشت رفتیم پس از آن به بازدید از خیمه گاه و سپس جایگاه امام زمان (عج)  و امام صادق (ع) را زیارت کردیم.بعد از گذشت سه روز از شهر کربلا به طرف نجف راه افتادیم حدود یک کیلومتر شاید هم بیشتر پیاده روی کردیم تا به گاراژ رسیدیم.

 

 

ظهر یکشنبه به نزدیکی شهر نجف (قبرستان وادی السلام) رسیدیم از اتوبوس پیاده شدیم چون مسافت تا حرم زیاد بود سوار بر موتورهایی که گاری داشتند شدیم و از میان قبرستان راه افتادیم باور کنید برایم تعجب برانگیز بود قبرستانی به این عظمت و وسعت ندیده بودم، انگار این قبرستان خودش یک شهر بود.

 

 

بزرگترین قبرستان جهان، قبرستان وادی السلام در شهر نجف عراق می باشد. مساحت این  قبرستان اسلامی حدود ۱۴۸۶ هکتار است.

 

 

وادی السلام یکی از مکان های مقدس نجف است که در آن هزاران نفر به خاک سپرده شده اند از جمله قبر تعدادی از پیامبران و بسیاری از سادات،صالحان و بزرگان دین نیز در آن است.این قبرستان قدیمی و تاریخی نجف اشرف در شمال شرقی شهر واقع است و بیست کیلومتر مربع مساحت دارد. قدمت آن به بیش از هزار سال می رسد و بسیاری از قبرهای آن دارای بقعه و گنبد است.

 

 

بعد از گذشت از قبرستان وادی السلام، برای رسیدن به مقصد مسافتی را پیاده روی کردیم شب را در منزل عراقی ها میهمان شدیم ، خانواده ای بسیار خوشرو و میهمانواز بودند بعد از کمی استراحت ازمان خواستند تا لباسهای خاک آلوده را درون ماشین لباسشویی بیندازیم و برای رفع خستگی به حمام برویم.

 

با حلوا بصورت پیش غذا و شامی ، سیب سرخ شده و خیارشور به عنوان شام پذیرایی شدیم، صبح روز بعد از خوردن صبحانه به طرف حرم امام علی (ع) راه افتادیم از مقصد تا حرم حدود ۲ الی ۳ کیلومتر مسافت بود.

 

 

عصر همان روز به مسجد حنانه رفتیم و به علت ازدحام جمعیت شب همانجا ماندیم روز بعد به مسجد کوفه و سهله عزیمت کردیم.

 

 

مسجد جامع کوفه، از مساجد بزرگ جهان اسلام است که نزد شیعیان ، چهارمین مسجد مهم بعد از مسجد الحرام، مسجد النبی و مسجد الاقصی و همچنین یکی از قدیمی ترین و مهمترین آثار زیارتی شهر کوفه به شمار می آید.

 

 

بنابر برخی روایات، نخستین کسی که مسجد کوفه را طرح ریزیی کرد و با وسعت زیادی آن را بنیان گذاشت، حضرت آدم (ع) بود و بعدها حضرت نوح (ع) پس از طوفان آن را تجدید بنا کرد.

 

 

روایات فراوانی در فضیلت مسجد کوفه وارد شده است و طبق برخی از آنها، مسجد کوفه از باغ‌های بهشتی است. اگر کسی وارد مسجد کوفه شود، آمرزیده است. شهر کوفه مرکز حکومت امام زمان (عج) و مسجد کوفه، مرکز ستاد فرماندهی ایشان خواهد بود.

 

 

مسجد سهله: یکی از مشهورترین مساجد اسلامی  است که در قرن اول هجری توسط قبایل عرب در کوفه در سمت شمال غربی مسجد جامع کوفه به فاصله حدود دو کیلومتر ساخته‌شده‌است. این مسجد یکی از کهن‌ترین مساجد منتسب به حجت ابن الحسن امام  دوازدهم، شیعیان است. مسجد سهله در شرق نجف یعنی در شهر کوفه قدیم قرار دارد، این مسجد در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی مقبره علی بن ابیطالب با زاویه ۳۷ درجه و ۲ کیلومتری شمال غربی مسجد کوفه با زاویه ۵۳ درجه قرار دارد. در مجموعه روایات با تعابیر مختلفی از جایگاه معنوی و منزلت مسجد سهله یاد شده‌است. می‌توان گفت از اخبار چنان معلوم می‌شود که بعد از مسجد اعظم کوفه مسجدی به فضیلت این مسجد وجود ندارد. این دو مسجد دارای اعمال خاصی است که باید انجام شود.

 
صبح زود روز چهارم پیاده روی اربعین از نجف آغاز شد. از خود شهر نجف تا رسیدن به اولین عمود پیاده روی گفته می شود حدود سه کیلومتر راه است، این مسیر با عشق و علاقه به آقا طی شد تا به اولین عمود رسیدیم.

 

 

در میانه راه  موکب های عراقی برای پذیرایی زائران برپا شده بود، در این راهپیمایی نوزاد در قنداغه، تا سالخورده ۹۰ ساله را مشاهده می کردی.

 

 

جانباز ۷۰ درصد بدون دست و پا با ویلچر یا  با عصا، فلج، مریض ، کوچک، بزرگ، میانسال و سالخورده همه و همه با عشق وصف ناپذیری در این پیاده روی شرکت کرده بودند.

 

 

آنها می خواستند بگویند که سر و جانمان به فدای آقا و مولایمان، اگرچه پا و دست نداریم، اگر چه ناتوانیم اما با عشق به تو ای آقا اینها برایمان چیزی نیست و اینها نمی تواند مانعی باشد برای رسیدن به شما.

 

 

از آن طرف هم مردمان مسلمان عراق هم به طریقی دیگر از چان و دل از زائران  آقا پذیرایی می کنند. برخی دختران کوچک بسته دستمال کاغذی به دست می گرفتند، برخی به زائران آب می دادند، برخی دیگر سینی های  کوچک خرما به دست داشتند و از مردم پذیرایی می کردند.

 

 

و برخی با گفتن لبیک با حسین (ع) زائران اربعین را همراهی می کردند، در میانه راه تعدادی کفش های زائران را واکس می زدند، برخی پاهای خسته و مانده زائران را ماساژ می دادند تا کمی از خستگی آن کاسته شود و با انرژی مجدد راهپیمایی را شروع کنند. بالاخره هر کسی به طریقی به آقا و زائرانش خدمت می کرد .

 

 

چیزی که در این میان گاهی دلم را رنجور می کرد اسراف بیش از حد مردم و زائران بود، نعمت فراوان بود ولی اسراف هم زیاد بود، کاش مسئولین در این زمینه هم توجه خاصی داشته باشند.

 

 

این عزیز عراقی که به قول خودش در طول یکسال زحمت می کشد و توشه ای برای چنین روزی ذخیره می کند این طور اسراف شود نه خدا و نه آقا ابا عبدالله الحسین (ع) و نه آقا امام زمان (عج) را خوش نمی آید.

 

 

در این پیاده روی عاشقانی از سراسر جهان اسلام از جمله آمریکا، استرالیا، لبنان، ترکیه، پاکستان، افغانستان، هندوستان، ایران و … شرکت کرده بودند که بیشترین زائران را ایرانی تشکیل می دادند.

 

 

عاشقانی بودند که با نصب کردن پلاکاردهایی بر پشت چادرها و یا  بر روی کوله هایشان با مضمون “یا صاحب الزمان (عج) تک تک قدم هایم را نذر آمدنت می کنم ” نصب کرده بودند آری ای مولای ما، ما همچنان منتظر می مانیم و این پیاده روی به طرف حرم یار نشانی از ظهور شما می دهد انشاءالله.

 

 

این پیاده روی همانند یک اقیانوس بی کران می ماند که تو را به ساحل مقصود می رساند و موج های آن، چنان تو را به جلو هل می داد که با گذراندن هر عمود و طی کردن پانصدمین آن در طول یک روز با پاهای تاول زده و لنگان لنگان پیش می روی ولی احساس خستگی نداری و برای رسیدن به معشوق لحظه شماری می کنی و در این مسیر از خدا و آقا امام زمان می خواهی که اسمت را در لیست یارانش ثبت نماید و از این آزمایش الهی سربلند بیرون بیایی.

 

 

متاسفانه تنها مشکلی که وجود داشت کمبود امکانات هلال احمر و دارو بود ، گرچه تعداد موکب های هلال احمر ایرانی و عراقی زیاد بود ولی از لحاظ امکانات و تجهیزات مشکلات و کمبودهایی وجود داشت.

 

 

خیلی جالب است بدانید به یکی دو تا  موکب هلال احمر ایرانی که سر زدم دیدم پسر بچه های دوازده ـ ۱۵ ساله ای جوابگوی مراجعه کنندگان هستند و اگر زائری می گفت که گلویم درد می کند دو عدد آموکسی سیلین، برای سردرد دو عدد مسکن می دادند. برخی هم می گفتند داروی زیادی برای ارائه نداریم امکانات کم است.

 

 

راستی در میانه راه به موکب های امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) بر خوردیم که بسیار با صفا بودند تعدادی از خادمان پرچم امام رضا (ع) بدست گرفته بودند و مردم به آنان التماس دعا می گفتند و صورت خود را با بوسیدن پرچم تبرک می کردند.

 

 

پایان روز سوم پنجشنبه شب با رسیدن به عمود ۱۴۱۱ به شهر کربلا رسیدیم ، خیابانها و کوچه های شهر کربلا مملو از جمعیت بود آن قدر زائر زیاد شده بود که حرکت را کند می کرد، برای رسیدن به حرم امام حسین (ع) گاهی اوقات ۳ الی ۴ ساعت تو مسیر می ماندیم .

 

 

پایان روز سوم به معشوق رسیدیم باور کنید هرگز احساس خستگی نکردیم ، در این راه کرامات زیادی از آقا دیدیم ، نعمت ها فراوان بود، همه به یکدیگر کمک می کردند ایرانی و غیر ایرانی، عرب و عجم هیچ کس در این سفر خود را برتر نمی دانست و دلها همه واحد بود زیرا برای یک معشوق می تپید و همگی در انتظار موعود بودند.

 

 

شب اربعین به طرف مرز حرکت کردیم و صبح روز بعد به شلمچه رسیدیم و سپس به طرف دیار ، صبح روز یکشنبه به کرمان رسیدیم. و تمامی این زیارت و پیاده روی جز خاطرات شیرین شد.

 

 

*حاشیه های این پیاده روی:

 

 

ـ جمعیت آنقدر زیاد بود که حتی قاب دوربین از به تصویر کشاندن آن نیز عاجز مانده بود.

 

 

ـ کمبود امکانات هلال احمر

 

 

ـ اسراف بیش از حد

 

 

ـ متاسفانه کج خلقی، بداخلاقی و تندی برخی از اشخاص و مسئولین عراقی (از جمله در مسجد کوفه شخصی که برای قسمت گمشدگان پیج می کرد به ایرانی ها خیلی بی ادبی کرد و در انتها یکی از ایرانیان گفت چرا به همه توهین می کنی و عراقی با زبان فارسی گفت چون شما احمقید و اگر بیش از این بخواهید حرف بزنید میدمتان دست پلیس.)

 

 

 

 

 

گزارش از : مهین نامجو

انتهای پیام/

 

 

 

 

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبری