ابو جعفر، امام محمد باقر علیهالسلام از آن حضرت حكايت كند كه فرمود: بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آن را بگيريد و بدان تمسک جوييد.
آن امان كه برداشته شد رسولالله (صلیاللهعلیهوآله) بود. و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است. خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى، خدا عذابشان نكند و تا آنگاه كه از خدا آمرزش مىطلبند خدا عذابشان نخواهد كرد».