تاریخ انتشار :دوشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۰۷:۰۰
۰
plusresetminus
در حکمت ۸۸ نهج‌البلاغه آمده است:

راه امان از عذاب خدا

امام علی (ع) در حکمت ۸۸ نهج‌البلاغه به راه امان از عذاب خدا اشاره کرده است.
راه امان از عذاب خدا
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «راه آرمان» امام علی (ع) در حکمت ۸۸ نهج‌البلاغه به راه امان از عذاب خدا پرداخته و فرموده است؛ وَ حَكَى عَنْهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَاقِرُ (علیه‌السلام) أَنَّهُ (علیه‌السلام) قَالَ: كَانَ فِي الْأَرْضِ أَمَانَانِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ وَ قَدْ رُفِعَ أَحَدُهُمَا، فَدُونَكُمُ الْآخَرَ، فَتَمَسَّكُوا بِهِ؛ أَمَّا الْأَمَانُ الَّذِي رُفِعَ فَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، وَ أَمَّا الْأَمَانُ الْبَاقِي فَالاسْتِغْفَارُ؛ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ».

ابو جعفر، امام محمدباقر (ع) از آن حضرت حكايت كند كه فرمود: بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آن را بگيريد و بدان تمسک جوييد. آن امان كه برداشته شد رسول‌الله (صلى‌الله‌عليه‌وآله) بود، و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است.

خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى، خدا عذابشان نكند و تا آن‌گاه كه از خدا آمرزش مى‌طلبند خدا عذابشان نخواهد كرد».

سيد رضى گويد: امام (ع) اين معنى را چه نيكو بيرون كشيده‌اند و استنباط كرده‌اند.

منبع: نهج‌البلاغه
انتهای خبر/ طهماسبی
  https://armanekerman.ir/vdcfyxdymw6dtca.igiw.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما