امام علی (ع) در حکمت ۸۸ نهجالبلاغه به راه امان از عذاب خدا اشاره کرده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «راه آرمان» امام علی (ع) در حکمت ۸۸ نهجالبلاغه به راه امان از عذاب خدا پرداخته و فرموده است؛ وَ حَكَى عَنْهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَاقِرُ (علیهالسلام) أَنَّهُ (علیهالسلام) قَالَ: كَانَ فِي الْأَرْضِ أَمَانَانِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ وَ قَدْ رُفِعَ أَحَدُهُمَا، فَدُونَكُمُ الْآخَرَ، فَتَمَسَّكُوا بِهِ؛ أَمَّا الْأَمَانُ الَّذِي رُفِعَ فَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآله)، وَ أَمَّا الْأَمَانُ الْبَاقِي فَالاسْتِغْفَارُ؛ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ».
ابو جعفر، امام محمدباقر (ع) از آن حضرت حكايت كند كه فرمود: بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آن را بگيريد و بدان تمسک جوييد. آن امان كه برداشته شد رسولالله (صلىاللهعليهوآله) بود، و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است.
خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى، خدا عذابشان نكند و تا آنگاه كه از خدا آمرزش مىطلبند خدا عذابشان نخواهد كرد».
سيد رضى گويد: امام (ع) اين معنى را چه نيكو بيرون كشيدهاند و استنباط كردهاند.
وقتی جنگ، مسیرهای تأمین مواد اولیه بارز را بست، این مجتمع عظیم صنعتی نه تولید را متوقف کرد و نه حتی یک نیروی انسانی را اخراج کرد. مدیر بارز از روزهایی ...