نبود دستگاه سیتیاسکن و MRI در بیمارستان رابر، بیماران را برای تشخیص راهی شهرهای دیگر میکند و با تحمیل هزینه و خطرات مسیر مواجه میسازد؛ مردم اکنون تجهیز فوری این مرکز درمانی و پایان چرخه اعزام بیماران را مطالبه دارند.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «راه آرمان»؛ نبود دستگاه سیتیاسکن و MRI در بیمارستان امام خمینی(ره) رابر، بیماران را برای دریافت خدمات تشخیصی راهی شهرهای دیگر میکند؛ مسیری که در شرایط اورژانسی میتواند هزینه و خطرات جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
درمانی که از بیمارستان شروع نمیشود
در رابر، گاهی مراجعه به بیمارستان پایان یک نگرانی نیست؛ آغاز مسیری تازه است. بیماری که برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان امام خمینی(ره) مراجعه میکند، ممکن است پس از معاینه، برای انجام یک تصویربرداری ضروری، با برگه اعزام راهی شهر دیگری شود.
نبود دستگاه CT Scan و MRI، یکی از مطالبات جدی مردم این شهرستان است؛ مطالبهای که در شرایط اورژانسی، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در تصادفات، ضربههای شدید، احتمال خونریزی مغزی یا برخی سکتهها، تشخیص سریع میتواند در روند درمان بیمار نقش تعیینکننده داشته باشد. در چنین شرایطی، انتقال بیمار به شهری دیگر، زمان و مسافتی را به روند درمان اضافه میکند.
وقتی بیمار، دوباره راهی جاده میشود
یکی از شهروندان رابر در گفتوگو با خبرنگار راه آرمان میگوید: «وقتی بیمار حال مساعدی ندارد، چرا باید دوباره سوار آمبولانس شود و مسیر جاده را طی کند تا فقط یک عکس یا تصویربرداری انجام دهد؟»
او ادامه میدهد: «گاهی بیمار از درد و شرایط جسمی نامناسب رنج میبرد و همین مسیر طولانی میتواند وضعیتش را سختتر کند. خانواده هم علاوه بر نگرانی برای بیمار، باید نگران مسیر و هزینههای رفتوآمد باشند.»
شهروند دیگری با اشاره به شرایط جادهها میگوید: «موضوع فقط هزینه بنزین و رفتوآمد نیست. بیمار اورژانسی باید در سریعترین زمان ممکن به خدمات تشخیصی برسد. وقتی مجبور میشود برای انجام CT یا MRI به شهر دیگری برود، هم بیمار در مسیر است و هم خانوادهاش باید چندین ساعت درگیر رفتوآمد باشند.»
مسیر درمان، نباید از جادههای ناایمن بگذرد
وابستگی به مراکز درمانی شهرهای دیگر، زمانی نگرانکنندهتر میشود که بیمار نیاز فوری به تصویربرداری داشته باشد.
خرابی دستگاه MRI در بیمارستان بافت نیز نشان داد که تکیه بر امکانات شهرهای همجوار نمیتواند راهکاری پایدار برای پاسخگویی به نیازهای درمانی مردم رابر باشد؛ چراکه با از دسترس خارج شدن تجهیزات یک مرکز، مسیر اعزام بیماران میتواند طولانیتر شود.
یکی از شهروندان با اشاره به همین موضوع میگوید: «وقتی دستگاه یک شهر هم خراب باشد، بیمار باید مسیر بیشتری را طی کند. در این شرایط، دیگر فقط بحث آسایش نیست؛ پای جان بیمار در میان است.»
از سوی دیگر، تردد آمبولانسها و خودروهای شخصی در مسیرهای بینشهری، آن هم در شرایطی که بیمار وضعیت جسمی مناسبی ندارد، خود با خطرات جادهای همراه است.
«زمان طلایی» را نباید در جاده از دست داد
در برخی شرایط پزشکی، سرعت تشخیص و آغاز درمان اهمیت زیادی دارد. انتقال بیمار برای انجام تصویربرداری میتواند زمان دسترسی به تشخیص را افزایش دهد و در موارد اورژانسی، این تأخیر ممکن است روند درمان را دشوارتر کند.
نبود CT Scan در بیمارستان شهرستان، بهویژه برای بیمارانی که با علائم حاد یا آسیبهای ناشی از تصادف مراجعه میکنند، ضرورت اعزام را بیشتر میکند.
مردم رابر میگویند بیمارستان شهرستان باید بتواند بخش قابل توجهی از نیازهای تشخیصی بیماران خود را در همان محل پاسخ دهد؛ نه اینکه بیمار پس از مراجعه به بیمارستان، برای یک خدمت تشخیصی ضروری دوباره راهی جاده شود.
مطالبهای فراتر از یک دستگاه
مطالبه مردم رابر تنها خرید یک دستگاه نیست؛ موضوع، ایجاد زیرساخت پایدار تصویربرداری تشخیصی در شهرستان است.
مردم این شهرستان از وزارت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان و نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی میخواهند تجهیز بیمارستان امام خمینی(ره) رابر به دستگاه CT Scan را در اولویت قرار دهند و برای تأمین MRI و زیرساختهای مورد نیاز آن نیز اقدام کنند.
برای مردم رابر، برخورداری از امکانات تشخیصی مناسب، یک امتیاز نیست؛ بخشی از حق دسترسی آنان به خدمات درمانی است. پرسش اینجاست که تا چه زمانی بیماران این شهرستان باید برای رسیدن به یک خدمت تشخیصی ضروری، درمان را در جاده ادامه دهند؟
ریزش معدن کرومیت بیدوئیه فاریاب به مرگ پدر و پسری اهل اصفهان انجامید؛ حادثهای که با ورود دستگاه قضایی و طرح روایتهای متفاوت درباره نوع فعالیت جانباختگان،...