در حالی که ۱۷ سال از تعطیلی تنها سینمای شهرستان کهنوج می گذرد؛خاطرات جوانی بچه های دهه ۵۰ و نوچوانی دهه شصتی های کهنوج عموما با پرده سینمای کهنوج گره خورده است.

به گزارش  شبکه اطلاع رسانی آرمان کرمان ؛ به نقل از  شوباد،دیگر یادمان نیست آخرین بار کی بود. شاید ۱۷سال پیش، شاید هم بیشتر. یادمان نیست از آخرین باری که در شهر خودمان برای تماشای یک فیلم به سینما رفتیم، چقدر گذشته است.

تابلوی بزرگی که بیش از یک سال است هیچ پوستری بر آن نقش نبسته و بنای عظیم و زیبایی که خیلی وقت است هیاهوی هیچ تماشاگری را به خود ندیده است.

سینما شوباد  کهنوج که ۱۷سال بلاتکلیف رها شده است.و در تعطیلی به سر می برد،نه مسئولان شهرستان و استان برای این سینما چاره ای می اندیشند و نه بخش خصوصی از آن استقبال می کند.

در این میان ما روزانه شاهد گسترش قلیانی ها در این شهرستان هستیم و این مسئله در چند سال گذشته موجب افزایش آسیب های اجتماعی و فرهنگی شده است که یکی از مهمترین دلایل گسترش این اماکن، نبود مراکز فرهنگی و تفریحی در شهرستان کهنوج است.

بدون شک کهنوج دارای کمبودهای بسیار زیادی در بخش فرهنگی است که یکی از مهمترین آنها نبود سینما است.

یکی از شهروندان شهرستان کهنوج در گفتگو با شوباد گفت: متاسفانه ضعفهای فرهنگی در شهرستان باعث شده سینمای مناسب نداشته باشد.

سینمای شهرستان کهنوج هم اکنون بعد از ۱۷ سال در رکود به سر می برد.هم اکنون بسیاری از جوانان شهرستان کهنوج از حداقل امکانات فرهنگی برخوردار نیستند و بسیاری از جوانان درگیر اعتیاد شده اند.

ولی آنچه مشخص است هم اکنون هیچ فردی حاضر به فعال کردن این سینما نیست. باید با برنامه ریزی درست موضوع تعطیلی این سینما را حل کرد. مهمترین دلایل تعطیلی این سینما مشکلات اقتصادی بوده است.

چگونه از بخش خصوصی حمایت می شود و چرا بدلیل تراکم فیلم های زیاد در سینمای حوزه هنری شهر شهروندان از دیدن فیلم های بروز باید محروم باشند.

لازم به ذکر است سینما ؛ یکی از رسانه های پرمخاطبی می باشد که اکثر جوانان تمایل به آن دارند و یکی از پایه های فرهنگی هر شهر محسوب می گردد. سینما دارای کارکردهای بسیار متفاوتی می باشد که یکی از کارکردهای آن ایجاد روحیه شوق و نشاط در نسل جوان است. زمانی که جوانان مکان خاصی جهت گذراندن اوقات فراغت خود نداشته باشند خواه نا خواه به تفریح های نامناسب روی می آورند و همین امر می تواند زمینه ساز افزایش آسیب های اجتماعی باشد.

ضمن درخواست از مسوولان برای پاسخگویی و رسیدگی به این موضوع چرا باید یک سینما هفت تا هشت فیلم در نوبت برای اکران داشته باشد و به یک سینما فیلم هایی که اکران آنها به پایان رسیده یا در حال فروش در کلوپ ها هستند داده شود.

خاطرات جوانی بچه های دهه ۵۰ و نوچوانی دهه شصتی های کهنوج عموما با پرده سینمای کهنوج گره خورده است.

سینمایی که نامش هم جذاب و منحصر به فرد بود.ذوق اینکه پول توجیبی ها را جمع کنیم و فیلمی ببینیم از جنس فیلم های جنگی با بازی امثال جمشید هاشم پورها

سینمای آنروزی با پرده بزرگ و آدم های رنگی اش در تقابل با تلویزیون های سیاه و سفید و فقیرانه خانه ها یمان عموما پیروز بود.

به راستی سینمای شوباد برای بچه های آن زمان یک نوستالژی واقعی بود.کم کم این سینمای شلوغ تبدیل به سالن همایش های نمایش گونه شده و کمی بدتر به یک خرابه تبدیل شده است.

سرمایه عظیمی که در بهترین مکان شهر جلوی دید همه مردم تبدیل هرروز بدتر از دیروز میشود و هیچ استفاده ای از آن نمشود.تا اینکه در این چند ماه اخیر شنیدیم که باز هم قرار است سینما شوباد شهرمان آباد شود دوباره شور و شوق به این ساختمان قدیمی برگردد دوباره مرمت بازسازی شود با اینکه ول معطل بودن چندساله این ساختمان علامت بسیار بزرگی است اما فعلا امیدوارانه روند بازسازی و راه اندازی سینما چشم میدوزیم احسنت دست مریزاد میگوییم به آنهایی که در این فقر توجه جوانان کمی به مقوله فرهنگ امیدوارمان کردند امیدواریم این سینمای شوباد هرچه زودتر افتتاح شود.

انتهای پیام/۵۰۶۰

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبری